Z głębokim żalem zawiadamiamy, że w dniu 5 lipca 2026 r., w swoim mieszkaniu w WILNIE, nagle zmarła.
dr Maria BUTRYMOWICZ
(na Litwie: Marija Butrymowić) • docent, pedagog • 17 grudnia 1945 – 5 lipca 2026)
Śmierć nastąpiła niespodziewanie, we własnym mieszkaniu w Wilnie; Zmarła nie uskarżała się wcześniej na żadne objawy chorobowe.
Urodziła się 17 grudnia 1945 r. na Litwie, w rejonie wileńskim. Była absolwentką Wileńskiej Szkoły Pedagogicznej, Instytutu Pedagogicznego im. K. Prejksasa w Szawlach oraz stacjonarnej aspirantury w Instytucie Pedagogiki Ogólnej Akademii Nauk Pedagogicznych ZSRR w Moskwie. W 1974 r. uzyskała stopień kandydata nauk pedagogicznych, a w 1989 r. tytuł docenta – oba dyplomy nostryfikowano na Litwie w 1994 r.
Posiadała podwójne obywatelstwo – litewskie i polskie. Prawo do podwójnego obywatelstwa zostało Jej przyznane w drodze wyjątku przez Prezydenta Republiki Litewskiej Valdasa Adamkusa, w uznaniu Jej zasług dla oświaty Litwy i Polski.
Karierę zawodową rozpoczęła jako nauczycielka klas początkowych w szkole polskiej na Wileńszczyźnie. W latach 1973–1989 była starszym wykładowcą i docentem w Republikańskim Instytucie Doskonalenia Nauczycieli w Wilnie. W latach 1989–1996 pracowała w Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie (obecnie Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie – UKEN), a w latach 1996–2010 w Akademii Podlaskiej w Siedlcach (obecnie Uniwersytet w Siedlcach), prowadząc zajęcia z edukacji wczesnoszkolnej z metodyką, pedeutologii oraz diagnostyki pedagogicznej.
Przez wiele lat pracowała w Polsce na mocy umowy międzypaństwowej, oddelegowana przez Ministerstwo Oświaty i Nauki Litwy oraz Litewski Departament Mniejszości Narodowych i Wychodźstwa, budując trwałe mosty między środowiskami naukowymi Polski i Litwy. Jest autorką 158 publikacji naukowych w językach polskim, rosyjskim i litewskim. Wypromowała 456 prac magisterskich i 11 licencjackich, nie tracąc w toku pisania ani jednego studenta – wśród nich 89 osób posiadających obywatelstwo litewskie, dziś pracujących jako nauczyciele w szkołach polskich na Litwie.
Była członkiem zwyczajnym Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie w Londynie oraz Stowarzyszenia Naukowców Polaków Litwy w Wilnie, a także aktywną uczestniczką licznych konferencji naukowych w całej Polsce.
Pozostanie w pamięci jako oddana nauczycielka, wychowawczyni wielu pokoleń pedagogów oraz osoba szczerze zaangażowana w sprawy polskiej oświaty na Litwie i w Polsce.
Rodzinie i Bliskim składamy wyrazy głębokiego współczucia.
Urna z prochami Zmarłej wystawiona będzie w Wilnie, w kaplicy przy ul. Pačo 4 (przy kościele św. Piotra i Pawła), w pierwszej sali, w dniu 11 lipca 2026 r. (sobota) w godz. 8:00–11:00.
Msza święta żałobna odprawiona zostanie w kościele w Mejszagole. Zgodnie z ostatnią wolą Zmarłej, spocznie Ona w rodzinnym grobowcu w Mejszagole.
Rodzina